ریکا زارائی (به عبری: ריקה זראי؛ ۱۹ فوریه ۱۹۳۸ – ۲۳ دسامبر ۲۰۲۰) خواننده و نویسنده فرانسوی-اسرائیلی بود.
ریکا گوزمن (بعدها زارای) در اورشلیم به دنیا آمد. پدرش از اودسا (اکنون اوکراین) در امپراتوری روسیه و مادرش از والوژین (بلاروس کنونی) و سپس در لهستان آمد.
او مدرک لیسانس خود را در سن 17 سالگی گذراند و مستقیماً در نیروهای دفاعی اسرائیل نام نویسی کرد، یک سال قبل از خدمت اجباریاش.er او در کنسرواتوار موسیقی اورشلیم حضور یافت و در آنجا جایزه اول پیانو را به دست آورد. در طول 18 ماه خدمت ارتش، او به عنوان تهیه کننده گروه سرگرمی فرماندهی مرکزی ارتش اسرائیل منصوب شد.
او در سال 1958 با آهنگساز مجارستانی تبار یوچانان زارای ازدواج کرد و با او صاحب دخترش یائل (یائل بولندر) شد. او بعداً از زارای طلاق گرفت و با موسیقیدان فرانسوی ژان پیر مگنیه ازدواج کرد.
در 9 نوامبر 1969، او قربانی شدمن تصادف رانندگی دارم این خواننده به مدت شش روز در کما فرو رفت و به مدت هشت ماه در گچ بی حرکت ماند. علیرغم یک پیش آگهی محتاطانه پزشکی، او پس از سه سال به طور کامل بهبود یافت. در دوران نقاهت دردناک خود بود که ریکا آهنگ بالاپاپا را با اشعاری شاد ساخت، به عنوان رد رنجش، که موفقیت بزرگی بود.
ریکا زارائی علاوه بر حرفه موسیقیایی خود در تبلیغ و تبلیغ نیز متمایز بودداروهای گیاهی از دهه 1980 او پس از یازده سال تحصیل در رشته پزشکی جایگزین، در سال 1985 کتابی به نام Ma medecine naturelle (به انگلیسی: طب طبیعی من) به نام خود منتشر کرد که 2 میلیون نسخه فروخته شد. مواضع آن در این زمینه با مخالفت شدید به ویژه داروسازان فرانسوی مواجه شده است.
در 3 ژوئن 2008، ریکا زارائی بهدنبال سکته مغزی فوری در بیمارستان بستری شد. او در مراقبت های ویژه در Pitié-Salp قرار گرفتبیمارستان êtrière، به ویژه از فلج نسبی در سمت چپ بدن رنج می برد.
در دهه 1950، نویسنده اسرائیلی، آهارون مگد، یک موزیکال برای گروه سرگرمی فرماندهی مرکزی ارتش اسرائیل نوشت که در مورد پنج سرباز عاشق پنج دختر روستایی بود. در سال 1956 به صورت تجاری توسط تئاتر اوهل با بازی ریکا زارایی تولید شد. این موسیقی توسط همسرش یوچانان زارای نوشته شده است و اشعار و ملودی آن توسط نائومی شمر نوشته شده است.
دردر سال 1969، زارای با آهنگهای Casatschok و Alors je chante، نسخه فرانسوی Vivo Cantando به شهرت رسید. او در اروپا کار موفقی داشت، جایی که آهنگهای کلاسیک اسرائیلی مانند Hava Nagila، Yerushalayim shel zahav و Hallelujah را رایج کرد.
پس از انتشار کتاب های دیگر در دهه 1990 و ادامه تحصیل در زمینه سلامت، در سال 2000 با آلبوم هاوا به خوانندگی بازگشت. او در سال 2000 در کوئین در پاریس آواز خواند و موسیقی شرقینسخه Hava nagila در کلوپ های شبانه که تا سال 2004 آواز خواند موفق بود.
در 3 فوریه 2020، دوازده سال پس از سکته مغزی، او در مهمانی شب افسردگی که توسط رافائل مزراهی در Folies Bergère در پاریس سازماندهی شده بود، در ملاء عام خواند.
زارای به زبان های عبری، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی و آلمانی آواز خواند. او در پاریس زندگی می کرد اما به طور دوره ای از اسرائیل دیدن می کرد.
منبع: مقاله "Rika Zaraï" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحتCC-BY-SA.
