کاترین سیبولد، متولد 14 ژوئیه 1943، در برومبرگ (بیدگوشچ کنونی)، لهستان، در اشتوتگارت بزرگ شد و از سال 1964 در توبینگن تاریخ هنر خواند. او اولین تجربه عملی فیلم خود را از طریق حلقه فیلم تجربی در دانشگاه اشتوتگارت به دست آورد. در سال 1968، او کالج را رها کرد و به برلین نقل مکان کرد و در آنجا فعالیت سیاسی کرد: او در کمون زنان در Türkenstraße زندگی می کرد و در اعتراضات دانشجویی شرکت می کرد.یون ها و تأسیس یک مهدکودک ضد استبداد. در سال 1970، او اولین فیلم مستند کوتاه خود، Die wilden Tiere – Rote Knastwoche (حیوانات وحشی – هفته زندان سرخ) را با گرد کنراد، یکی از 18 دانشجوی اخراج شده از dffb، برای Rechtshilfe München (کمک حقوقی مونیخ) کارگردانی کرد. سال بعد، او برای dffb ناموفق درخواست کرد.

در سال‌های بعد، سیبولد برای بنیاد Deutsche Kinemathek کار کردd TU Berlin، و به‌عنوان بازیگر و دستیار کارگردان در فیلم‌های توماس ماخ، هانس رولف استروبل و ادگار رایتز، تجربه‌ی بیشتری در فیلم کسب کرد.

سیبولد پس از جدایی از شرکت کارفرمای سابق خود Eikon در سال 1979 به دلایل سیاسی، شرکت تولیدی خود را تأسیس کرد و به همراه پیتر کریگ، تعاونی توزیع فیلمسازان را راه‌اندازی کرد. در طول اولین تولید او، "Schimpft uns nicht Zi". (ما را کولی صدا نکنید، 1980؛ برای thمجله جوانان تلویزیونی «دایرکت»)، درباره تبعیض علیه سینتی جوان، او با سینتزا ملانی اسپلیتا آشنا شد. تا سال 1987، این دو زن سه مستند دیگر درباره سینتی‌ها ساختند که اسپلیتا بیشتر به عنوان مشاور، میانجی و نویسنده بازی می‌کرد: «Wir sind Sintikinder und keine Zi.r» (ما بچه‌های سینتی هستیم و نه کولی‌ها، 1981)، «Es ging Tag und Nacht. und Nacht. روز و شب رفت، کولی های عزیز (Sinti) در آشویتس، 1982) و "Das falsche Wort. Wiedergutmachung an Zi. (Sinte) در آلمان؟" (واژه اشتباه. غرامت برای کولی ها (سینتی) در آلمان؟، 1987).

در همان زمان، سیبولد در سال 1981 در AG Dokumentarfilm (کارگروه فیلم مستند) شرکت کرد و به عنوان نماینده آن در کمیته انتخاب بودجه فیلم دولتی منصوب شد. اما پس از آن که او علناً نفوذ سیاسی گسترده CSU در صندوق را محکوم کردبا تصمیم گیری، او از کمیته کنار گذاشته شد. طبق اظهارات خودش، در نتیجه تقریباً 20 سال است که هیچ بودجه فیلمی دریافت نکرده است. با گزینه‌های بسیار محدود، سیبولد عمدتاً برای تلویزیون کار می‌کرد. او گزارش‌های انتقادی برای برنامه «Kontakte» و رساله‌های افشاگرانه درباره رابطه آلمانی‌ها با لوتر («Ein wild, roh, tobend Volk»، 1983) و فردریک کبیر («Gefahr für den König»، 1986) تهیه کرد.