Jean-Baptiste Frédéric Isidor, Baron Thielemans (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۲۲ – درگذشته ۲۲ اوت ۲۰۱۶) که به طور حرفه‌ای با نام Toots Thielemans شناخته می‌شود، یک موسیقی‌دان بلژیکی جاز بود. او بیشتر به خاطر نواختن سازدهنی کروماتیک و همچنین مهارت های گیتار و سوت زدن و آهنگسازی اش شهرت داشت. به گفته تد گیوا، مورخ جاز، مهمترین سهم او در "قهرمانی سازی هارمونیکای فروتن" بود که تیلمنز آن را به "صدای مشروع در جاز" تبدیل کرد. او حوادر نهایت به نوازنده "برجسته" سازدهنی جاز تبدیل شد.

اولین اجراهای حرفه‌ای او با گروه بنی گودمن بود که در سال‌های 1949 و 1950 به تور اروپا رفتند. او در سال 1951 به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سال 1957 شهروند شد. از سال 1953 تا 1959 او با جورج شیرینگ بازی کرد و سپس گروه‌های خود را در تورهای آمریکایی و اروپا رهبری کرد. او در سال 1961 یکی از آهنگ‌های خود به نام بلوزت را ضبط و به صورت زنده اجرا کرد که در آن گیت می‌نواخت.ar و سوت زدن در دهه 1970 و 1980، او به تور و ضبط ادامه داد و با نوازندگانی مانند اسکار پترسون، الا فیتزجرالد، سارا وان، بیل ایوانز، دیزی گیلسپی، کنی ورنر، پت متنی، ژاکو پاستوریوس، مینا مازینی، الیس رجیناتال، جورج کولینسی، جورج ژونسیلی، جورجینیل، جورجینیل، جورجینلی، کوینیال، به تور و ضبط ادامه داد. پل سیمون و پاکیتو دوریورا.

تیلمنز موسیقی متن فیلم های The Pawnbroker (1964)، Midnight Cowboy (1969)، The Getaway (1) را ضبط کرد.972)، سیندرلا لیبرتی (1973)، قطار سریع السیر شکرلند (1974) و به دنبال آقای گودبار (1977). آهنگ تم سازدهنی او برای برنامه تلویزیونی محبوب خیابان سسامی به مدت 40 سال شنیده می شد. او اغلب با کوئینسی جونز که زمانی او را "یکی از بزرگترین موسیقیدانان زمان ما" می نامید، اجرا و ضبط می کرد. در سال 2009 او توسط بنیاد ملی هنرها به عنوان استاد جاز انتخاب شد که بالاترین افتخار برای یک نوازنده جاز در ایالات متحده است.

تیلهماns در 29 آوریل 1922 در بروکسل به دنیا آمد. والدین او صاحب یک کافه بودند. او از سنین پایین شروع به نواختن موسیقی کرد و در سه سالگی از آکاردئون خانگی استفاده کرد. در طول اشغال بلژیک توسط آلمان که در سال 1940 آغاز شد، او جذب جاز شد، اما سپس در حال نواختن آکاردئون کامل یا سازدهنی بود که خودش در نوجوانی نواختن آن را آموخت.

پس از آشنا شدن با موسیقی بلژیکی الاصل گیتاریست جاز جانگو راینهارت، او الهام گرفت.برای آموزش گیتار به خود، که او با گوش دادن به آهنگ های ضبط شده راینهارت انجام داد. در آن زمان او دانشجوی کالج در رشته ریاضی بود. با پایان جنگ در سال 1945، او خود را یک موسیقیدان تمام وقت می دانست. او در سال 1950 گفت: "فکر می‌کنم جنگو هنوز هم یکی از تأثیرات اصلی من برای غزل‌سرایی است. او می‌تواند با شنیدن او باعث گریه من شود." او در طی مصاحبه ای در سال 1988 به یاد می آورد: «حدس می زنم در زمان مناسبی به دنیا آمدم تا زندگی کنم و سازگار باشم و تحت تأثیر قرار بگیرم.تکامل در زبان جاز."

او در دو داستان Silverio Pisu بازی کرد: Giacomino passerotto vagabondo و Manolo gattino sognatore.

در سال 1949 او در پاریس به همراه سیدنی بچت، چارلی پارکر، مایلز دیویس، مکس روچ و دیگران پیوست. او اولین بار سبک بی باپ سریعتر جاز را از آلبوم های پارکر و دیزی گیلسپی پس از رسیدن آنها به بلژیک پس از جنگ شنید. آنها «پیامبران» موسیقی او شدند. به عنوان مجموعه کوچک او از جرکوردهای azz رشد کردند، موسیقی بنی گودمن و لستر یانگ بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد. ...

منبع: مقاله "Toots Thielemans" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.