Anne-Marie Miéville، زاده ۱۱ نوامبر ۱۹۴۵ در لوزان، فیلم‌ساز، کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و نویسنده اهل وود است. Anne-Marie Miéville به عنوان یک عکاس و مدیر یک کتابفروشی کار می کند. در دهه 1960، او همچنین دو دیسک واریته را برای بارکلی بر روی آهنگ های ژان ژاک دبو ضبط کرد. سپس در سال 1972 با ژان لوک گدار در پاریس آشنا شد که تا زمان مرگش در سال 2022 همراه او بود. در ابتدا از سال 1973 تا 1994 او همکاربا این فیلمساز به عنوان عکاس، فیلمنامه نویس، تدوینگر، همکار کارگردان و کارگردان هنری برای برخی از فیلم های او سقط شد. سپس در سال 1983 اولین فیلم کوتاه خود را با نام "چگونه می توانم دوست داشته باشم" و یک سال بعد دومین فیلم کوتاه "Le Livre De Marie" را کارگردانی کرد.

از آن زمان، او به ساختن فیلم ادامه داد. او از طریق داستان های سینمایی خود، با تکینگی لحن، عشق، زمان، معنای اشیا، ... اولین فیلم بلند او Is به نام: "سوژه عزیزم" و در سال 1988 منتشر شد. 1994 "لو نگفت نه".

هنوز در سال 1994، Anne-Marie Miéville "Histoire Du Garçon" را منتشر کرد، متنی که زندگی حرفه ای و زندگی برادرش آلن را که به طور تصادفی در سال 1993 درگذشت، بازبینی می کند. سپس در سال 2000، "Après La Reconciliation" که در آن او ظاهر شد، با همراهی کلود پرون، ژاک اسپیسر، ژان لوک گدار.و خاویر مارچند

در سال 2002، او «تصاویر در کلمات» را نوشت، متن‌های کوتاهی که توسط فراگو منتشر شد، که ناشر نوشت: «مجموعه‌ای از نماهای ثابت، فیلم‌های کوتاه نوشتاری. به عبارت دقیق‌تر، بحث خبری نیست، بلکه در مورد لحظات غیرقابل توصیف است، عطرهای زودگذر از تصاویر، جایی که مسئله فیلم‌برداری با کلمات است».