ادگار وارز یا ادگار وارز (هر دو املا توسط خود آهنگساز در زمان‌های مختلف زندگی‌اش استفاده می‌شد) آهنگساز فرانسوی تابعیت شده آمریکایی، متولد 22 دسامبر 1883 در پاریس و درگذشته 6 نوامبر 1965 در نیویورک بود.

وارز که در ابتدا در اسکولا کانتوروم و کنسرواتوار پاریس آموزش دیده بود، با هنرمندان مستقل بیشتری مانند دبوسی و بوسونی تشویق لازم برای بیان شخصی خود را یافت.

در واقع، قبل از آندر سال 1914، وارز در نظر گرفت که روش‌های آهنگسازی کلاسیک، سیستم تعدیل‌شده و آلات موسیقی سنتی را برای استفاده از «خود مواد صوتی» کنار بگذارد. این ایده‌آل او را بر آن داشت تا اولین موسیقی‌های خود را تا قاره آمریکا نابود کند - جایی که قبلاً از صداهای تعدیل‌شده فرکانس و شدت آژیر استفاده می‌کرد - و تشویق به تحقیق در زمینه آکوستیک، از دیناموفون تا تولیدات لئون ترمین و موریس مارتنوت شد.

Vآرس ارکستر را از آرکانا رها می‌کند تا گروه‌های سازهای کوچک‌تر و شخصی‌سازی‌شده‌تری داشته باشند. با این حال، فقدان ابزارهای فنی، استودیو ضبط یا آزمایشگاه، او را در طول جنگ جهانی دوم و تا اواسط دهه 1950 که تکنیک‌های ضبط استودیویی توسعه یافت، ساکت کرد. مقالاتی از پیر شفر و پیر هنری. سپس وارز توانست اثری مانند Poème électronique را برای نمایشگاه جهانی تولید کند.در بروکسل در سال 1958.

با حفظ روابط نزدیک با نمایندگان مهم جامعه علمی زمان خود، علاقه وارز به علم در عناوینی که به آثار خود می دهد منعکس می شود، ریاضیات (Intégrales)، متالورژی (Densité 21،5)، کریستالوگرافی (Hyperprism)، گیاه شناسی (Octandre) (آب اکتاندره) و حتی علم شناسی. در ابتدا، کار وارز بسیار انتزاعی به نظر می رسید. با این حال، موسیقی او دارای یک قدرت عالی استبه محض دخالت صدای انسان (پیشنهاد، اکواتور، شبانه).

رسوایی ایجاد صحراها، در 2 دسامبر 1954 در پاریس، او را برای نسل جدیدی از آهنگسازان کلاسیک (از جمله ایانیس زناکیس و برونو مادرنا) و محبوب (مانند فرانک زاپا) آشکار کرد که در او چیزی بیش از یک «پیش‌آهنگ»، الگویی برای پیروی و یکی از نوآوران بزرگ قرن باروین 2 به رسمیت شناختند.ک، هنری کاول و آنتون وبرن.