از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

هوگو دی. باتلر (4 مه 1914 - 7 ژانویه 1968) یک فیلمنامه نویس متولد کانادا بود که در هالیوود کار می کرد و در دهه 1950 توسط استودیوهای فیلم در لیست سیاه قرار گرفت. پدرش در کلگری آلبرتا به دنیا آمد و در فیلم‌های صامت نقش‌آفرینی و فیلمنامه‌نویسی کرده بود. هوگو باتلر قبل از نقل مکان به هالیوود در سال 1937 به عنوان روزنامه نگار و نمایشنامه نویس کار می کرد و در آنجا اولین فیلم از سی و چهار فیلمنامه خود را نوشت. کار او بر روی ادیسون مرد (1940) منجر به نامزدی او (با دور شاری) برای جایزه اسکار بهترین نوشته، داستان اصلی شد.

در سال 1940 با بازیگر ژان روورول که بعدها نویسنده و فیلمنامه نویس شد ازدواج کرد. مدت کوتاهی پس از آن، کار باتلر با خدمت در ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم قطع شد.

پس از قرار گرفتن در لیست سیاه، او با نام های مستعار مختلف و همچنین استفاده از یکی از اعضای انجمن نویسندگان آمریکا به عنوان پیشرو برای ارسال فیلمنامه ها نوشت.از طرف او به استودیوهای فیلم. او و همسرش به مکزیک رفتند و در آنجا روی فیلمنامه‌هایی برای کارگردانان لوئیس بونوئل و کارلوس ولو کار کرد. به گفته ربکا شرایبر، تبعیدیان جنگ سرد در مکزیک، او تعداد انگشت شماری از هنرمندانی بود که در لیست سیاه مسئول جنبش نوئوو سینما در مکزیک بودند. آنها سیزده سال به طور دائم به ایالات متحده بازنگشتند.

هوگو باتلر چندین سال قبل از بیماری تصلب شرایین مغزی رنج می برداو در سال 1968 در هالیوود کالیفرنیا بر اثر سکته قلبی درگذشت. در سال 1997، هیئت مدیره انجمن نویسندگان آمریکا رای داد که پس از مرگ او اعتبار رسمی برای فیلمنامه هایی که نوشته بود به او اعطا کند.

از او بکی باتلر، امیلی باتلر، مری باتلر، دبی باتلر و مایکل باتلر فیلمنامه نویس به جای مانده است.