بانی بنن (۲۳ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۴ فوریه ۱۹۸۹)، با نام پائولین فرانسیس بنن، بازیگر، رقصنده و مدل آمریکایی در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود.

پائولین فرانسیس بنن در شهرستان تولار، کالیفرنیا، دختر والتر اندرو بنن و خوانیتا آلما استرانگ بنن به دنیا آمد. پدرش لوازم کشاورزی می فروخت. او در سال 1932 از دبیرستان فرزنو فارغ التحصیل شد. او در تولیدات تئاتر مدرسه فعال بود. پدربزرگش چارلز پی سیآنورس یک چوب‌کار مشهور در کالیفرنیا بود. بنن پس از شرکت در یک مسابقه زیبایی محلی در سال 1933 برنده یک تست نمایشگر و قراردادی با برادران وارنر شد. او در فیلم جویندگان طلای سال 1933 و مشاوره به عشقولرن (1933) ظاهر شد، و پس از آن ملودی برادوی 1936، زیگفلد بزرگ (1936)، یک در میلیون (19) و (19) (19). او به همراه لوسیل بال تبدیل به یک دختر گلدوین شد.

بنن بیشتر در نقش های کوچک دیده می شددختران کر، در فیلم‌های دهه 1940، از جمله لیلیان راسل (1940)، سیس هاپکینز (1941)، پخش بزرگ آمریکایی (1941)، تالار رقص (1941)، پایان هفته در هاوانا (1941)، قصه‌های منهتن (1942)، سوان سیاه (1942)، قو سیاه و سفید (1943)، چهار جیل در یک جیپ (1944)، سنجاق دختر (1944)، در این میان عزیزم (1944)، جورج آپلی فقید (1947)، کارناوال در کاستاریکا (1947)، کوچه کابوس (1947)، دنده آدام (1949)، و دامed Don't Cry (1950). او در مصاحبه‌ای در سال 1960 به یاد می‌آورد: «کار کردن در فیلم‌های سینمایی کار سختی است و من آنقدر دوست داشتم که برای ستاره شدن تلاش کنم. او در سال 1989 در سن 75 سالگی در ایروین کالیفرنیا درگذشت.