Storyline
عبورِ فراتر مسیری بیجَسته از میان منظرهای است که انسانها از آن بینیازند، منظرهای که بخشی از طبیعت نیست بلکه یک ساختِ فکری است: در نارسائیِ مصنوعیِ آن، این اثر به نقاشیِ منظرهٔ عواطفِ اولیهٔ رمانتیسیسم، بهویژه اثرِ کارل استفان دورِفیگِه ارجاع میدهد و دینباوریِ درونش را درونی میکند. هرچند موسیقیِ این اثر به طورِ عمومیِ جادویی غالباً تنها عنصرِ موسیقیِ پسزمینه است، اثر قصدِ موسیقیِ ویدیویی ندارد. فضایِ انتزاعیِ موسیقی که به ظاهر در تقابل با تصاویر قرار گرفته و چرخههایشان یکدیگر را تکمیل میکنند تا همان بیثباتیِ ناملموس را ایجاد کنند.