خانهٔ مادری ما

فیلمساز و آموزگار ژانیـن وندولف از ساسکاچوان به کبک با دو نوجوان و خواهر کوچکترش سفر می‌کند تا ریشه‌های خانوادگی‌شان را در هلنِ نخستِ کری می‌کاوید. در پس‌زمینهٔ جاذبه‌های این سرزمین‌های سنتی، پیران به تعامل و یادگیریِ عملی می‌پردازند و این دیدار ساده را به بیانی حسی از بازپس‌گیری و تاب‌آوری تبدیل می‌کند. خانهٔ مادری ما به‌طور محبت‌آمیز شکلی از مقاومت بر پایهٔ قلب را شکل می‌دهد تا با آسیب‌های نسل‌های گذشته به دلیل بی‌ارتباطی فرهنگی روبه‌رو شود و فضای برای آنچه در پی می‌آید باز کند.