دیدی

گاال پنج ساله بود که مادرش، دیدی، درگذشت. یادها از او در هجوم جنگ‌های داخلی، نسل‌کشی و بیماری ایدز که بر بوروندی و پس از آن رواندا تاخت، از بین رفت و کشورش را به تبعید به سوی سوئیس کشاند. سه دهه بعد، او جرأت می‌کند صفحات تاریخ خانوادگی‌اش را با دیدار کسانی که مادرش را می‌شناختند، دوباره باز کند.