مز دار

در ارتفاعات دورافتاده انشی در مرکز چین، رودخانه دارشا روستایی را به دو نیم تقسیم می‌کند. وقتی روستاییان برای کشت زمین‌هایشان یا رفتن به شهر نزدیک مجبور به عبور از رودخانه می‌شوند، تنها راه استفاده از قایلی قدیمی است که از طرف خاندان تیان قرن‌های گذشته انجام می‌شود. سه نسل است که تیانی‌ها داوطلبانه عبور مردم از رودخانه را به صورت رایگان انجام می‌دهند. همسر تیان چند سال پیش درگذشت و پسر تنهایش چوانجیه در شهر کار می‌کند. تیان چوانجیه به دیدن پدر سالخورده و بی‌زن او می‌آید و سعی می‌کند او را متقاعد کند که این عبورهای رودخانه را متوقف کند. پسر جوان تابستانی را در روستا می‌گذراند تا دلیل انگیزهٔ انسان برای کمک به دیگران بدون بازگشت را درک کند.