خط داستانی
در این اثر، روایت به سبک واقعگرایانه به بررسی زندگی روزمره شخصیتهایی میپردازد که در محلهای تاریخی با نام Александровский сад ساکناند. حوادث داستان از منظری انسانی و با تمرکز بر روابط خانوادگی، دوستی و مسائلی چون طمع، وفاداری و هویت شکل میگیرد. نویسنده با استفاده از زبان ساده و بیپیرایه، به نقد sociales و تضادهای اقتصادی و فرهنگی دوران میپردازد و لایههای عاطفی کاراکترها را به خوبی نمایان میکند. فضای شهری با جزییات دقیق描描 میشود و اوضاع جامعه در قالب صحنههایی روزمره و حضور نمادین اشیاء و مکانهای خاص به تصویر کشیده میشود. پایان داستان با لحنی تلخ و در عین حال امیدبخش، نشاندهندهٔ پیوستگی انسان با سایر انسانها و امکان بازسازی درون است.